Categorie: FESTIVAL, JAZZ, MUZIEK

Vrijdag 31 Mei 2019 at 2:43 pm

Amersfoort Jazz 2019 Zaterdag dag 3

Tekst: Robin Boer & Storm Bakker foto's Hans Speekenbrink, tenzij anders vermeld. (klik voor groter)

Afgelopen weekend voltrok zich het veelzijdige 
Amersfoort Jazz festival. 4 Days of World Jazz, met meer dan 80 concerten in de historische binnenstad van Amersfoort. Het programma was internationaler dan ooit en bevatte naast de publiekstrekkers op de pleinen, enkele bijzondere luisterconcerten in de kleinere binnenlocaties. We streken neer op de zaterdag, de derde en langste dag van het festival. 
 

Clair Parsons & Evan Har Even Duo Photo Hans Speekenbrink Clair Parsons & Evan Har Even Duo Photo Hans Speekenbrink Clair Parsons & Evan Har Even Duo Photo Hans Speekenbrink
 
Claire Parsons & Eran Har Even Duo
De zaterdagmiddag van Amersfoort Jazz is sinds enkele jaren ingericht voor de Amersfoort Jazz Heritage, intieme luisterconcerten in de bijzondere binnenlocaties van de binnenstad. Wij kozen voor de Brits-Luxemburgse singer-songwriter Claire Parsons, over wie we al veel goeds hadden vernomen. Zo is zij lid van de veelbelovende B-Jazz winnende formatie Aishinka uit België. Met de Israëlische gitarist uit Amsterdam, de ons wel bekende Eran Har Even, vormt Claire een duo dat eigen werk vertolkt, dat helaas nog niet op CD is verschenen. In de kleine Sint Rochuskapel, een schier onvindbaar kapelletje behorend bij het middeleeuwse hofje ‘De Armen de Poth’ aan de rand van de historische binnenstad, waren wij getuigen van een verrassend optreden. Charisma, hemelse zang, mooie analoge synthbassen en duizelingwekkende gitaarpartijen.

Big Band on the Move ft Tony Vos foto Hans Speekenbrink  The Bop Collective XL photo Hans Speekenbrink  The Bop Collective XL photo Hans Speekenbrink

Big Band On The Move
Op de terugweg naar het hart van de binnenstad, belandden we op het grote plein De Hof, waar de Amersfoortse Big Band On The Move optrad onder leiding van dirigent Bert Pfeiffer, Het gezelschap toonde van meet af aan aan waarom het gerekend wordt tot de betere amateurorkesten van Nederland. Jaarlijks luistert de Big Band Amersfoort Jazz op met een optreden, zoals gebruikelijk met gastsolisten. Dat waren dit jaar de jonge Amersfoortse zangeres Madelief, de Thaise saxofonist Koh Mr.Saxman en de als ‘living legend’ aangekondigde saxofonist Tony Vos. De man die aan de wieg stond van de na-oorlogse jazz in Nederland is diep in de tachtig en nam een slordige 10 jaar geleden afstand van het podium. Op uitnodiging van Amersfoort Jazz trad de oude meester aan met de big band waar hij jarenlang deel van uitmaakte. Mooi om te zien hoe pionier Vos een ware Wayne Shorter klassieker als “Footprints” anno 2019 nog uit zijn sax tovert.

The Bop Collective XL
Van de Hof staken wij door naar het Lieve Vrouwekerkhof om het optreden van Irene Reig’s Bop Collective XL bij te wonen. De Spaanse saxofoniste had op uitnodiging van Amersfoort Jazz haar band uitgebreid tot een 12-koppig ensemble dat bebop jazz vermengt met traditionele Catalaanse zang. Het concert maakte onderdeel uit van het festival-item Accents in World Jazz from the Balearic Islands & Catalonia, georganiseerd in samenwerking met onder meer Institut Ramon Llul. Fantastische musici en zangers, zoals Carola Ortiz (zang en klarinetten), de Portugese Marta Garrett (zang) en de Madrileense Miguel Rodriguez (piano), zorgden voor een punctuele uitvoering van verfijnde arrangementen. Geweldig hoe kundig dit charmante Spaanse collectief vol bezieling van het podium op het Lieve Vrouwekerkhof spat. Een waar feest, in een mooie setting op het  met stoeltjes ingerichte plein aan de voet van de Onze Lieve Vrouwetoren. De Amersfoortse binnenstad is rijk aan cafeetjes en eetgelegenheden, ook rondom de pleinen waar de concerten plaatsvinden.

Exit Universe
Nieuwsgierig togen wij na de maaltijd naar de Johanneskerk, voor het eerst een venue op festival Amersfoort Jazz, waar enkele minder bekende buitenlandse acts stonden geprogrammeerd. Ten eerste het mysterieuze Exit Universe. Enige voorstudie had uitgewezen dat het duo bestaat uit Susana Sawoff (zang, piano) en Raphael Meinhart (vibrafoon, percussie en synthesizer gerelateerd instrumentarium) en zogenoemde ‘hymnische muziek’ maakt. Voor de rest was het ongewis wat ons te wachten stond. Het Oostenrijkse duo maakte een lange reis naar de jazzstad, en sleepte het aanwezige publiek mee naar hogere niveaus door middel van goddelijke zang en minimal polyritmiek op marimba. Een unieke ervaring. De wegblijvers hadden ongelijk. In onze ogen was dit optreden het best bewaarde geheim van Amersfoort Jazz 2019.

Nuphar Fey & Telalit-Photo Hans Speekenbrink Nuphar Fey & Telalit-Photo Hans Speekenbrink Nuphar Fey & Telalit-Photo Hans Speekenbrink


Nuphar Fey feat. TELALIT
In. De Sint Aegtenkae;pl, met de mooie Steinway vleugel, was het daarna de beurt aan de Israëlische pianiste Nuphar Fey. De pianiste is klassiek geschoold en geïnspireerd door de impressionisten, met name Ravel. Met haar fluwelen touchee toonde zij zich een waar fenomeen op piano. De verhalen die zij samen met haar zus Telalit op cello en zang vertelde, brachten de luisteraar naar onontdekte plekken. Jammer dat deze reis bruut werd onderbroken door een cover van ‘Ain’t No Sunshine’ dat naar onze mening volledig buiten context lag. 

Sun-Mi Hong Quintet
De Koreaanse drumster Sun-Mi Hong is een rijzende ster in de Nederlandse jazz. Zij tourt dit jaar als Young Vip (met Sanne Rambags) langs de festivals en clubs en ofschoon we haar al vaker aan het werk zagen en hoorden, lieten we deze kans op Amersfoort Jazz niet onbenut. Sun voldeed aan alle verwachtingen; zij zorgde voor medogenloos vuurwerk in een veel te smal en te vol Observant Café. Onbegrijpelijk, dat deze act, notabene voorgedragen door Amersfoort Jazz aan het internationale laureatenplatform, niet in de theaterzaal stond geprogrammeerd. Hopelijk keert zij volgend jaar terug op het festival, met haar fantastische quintet, dan op een locatie die zij verdient.

Sun Mi Hong foto Cees Wouda Stormvogel's Barditus ft Oene van Geel Photo Hans Speekenbrink Stormvogel's Barditus ft Oene van Geel Photo Hans Speekenbrink

Adam Simmons & Stormvogel’s Barditus ft. Oene van Geel
We besloten de dag met het late avondconcert in de Mannenzaal, een historisch rusthuis met oeroude bedstedes. Na een inleiding van locatiemanager Anja Bakker begon het ensemble van Stormvogel, bestaande uit David de Marez Oyens (bas) en Onno Witte (drums) aan een lange performance van de complexe Drakenburger Concerto’s. Met de analoge synthesizer op schoot, nodigde Stormvogel zijn solisten op het podium: Oene van Geel (viool) en Adam Simmons (sax). Geen Indo European Songbook, maar compromisloze Jazzbarock waarbij soms gezocht werd naar balans, maar over de hele linie toch overtuigde. Zelfs dakloos Amersfoort wist de weg naar de Mannenzaal te vinden. Dit zorgde voor ontstemmend gerucht tijdens het optreden, dat werd opgenomen voor de Concertzender.
 
 




Reageer hieronder

Geen reacties





(optioneel veld)
(optioneel veld)
Deze stomme vraag dient ervoor om spam te voorkomen

Reactiemoderatie staat aan op deze site. Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn, tot deze is goedgekeurd door een beheerder.

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.